➔ na czym polega

Terapia w nurcie psychodynamicznym jest terapią o udowodnionej naukowo skuteczności, cenioną i rekomendowaną z uwagi na trwałość zmian, jakie oferuje. Jest to forma leczenia skupiająca się na odkrywaniu nieświadomych wzorców z przeszłości, które wpływają na obecne życie osoby korzystającej z leczenia- pacjenta.

Podejście to zakłada, że osobowością człowieka rządzą nieuświadomione dynamiczne siły, takie jak np. ukryte potrzeby czy nierozwiązane w przeszłości konflikty wewnętrzne. Osoby sięgające po pomoc, z powodu różnego rodzaju dolegliwości psychosomatycznych, lęków, stanów depresyjnych czy problemów w relacjach, często nie zdają sobie sprawy, że ich trudności mają „drugie dno”. Oznacza to, że samo usunięcie objawu, bez zrozumienia jego roli, może skutkować pojawieniem się innych dolegliwości i nie przyniesie oczekiwanych rezultatów.

Zatem, celem terapii psychodynamicznej jest nie tylko zmniejszenie objawów, ale także zwiększenie świadomości pacjenta odnośnie mechanizmów, którym podlegają jego działania. W czasie terapii pacjent uczy się lepiej rozumieć siebie, własne emocje, potrzeby i motywy działań, co prowadzi go do bardziej satysfakcjonującego życia.

➔ jak przebiega

Terapia psychodynamiczna opiera się w dużej mierze na relacji terapeutycznej czyli więzi emocjonalnej między pacjentem a terapeutą. Aby ta więź mogła zaistnieć, spotkania odbywają się twarzą w twarz. Poprzez bezpośredni kontakt, terapeuta doświadcza pacjenta w pełnym wymiarze werbalnym i niewerbalnym, stanowiąc swoisty rodzaj lustra, które pozwala pacjentowi znacznie głębiej zobaczyć siebie. Sesje online są w tym nurcie terapii niewskazane, gdyż zubożają wielowymiarowość relacji. W obecnych czasach takie podejście może stanowić pewne wyzwanie, ale też z pewnością przynosi większe korzyści.

W czasie terapii zadaniem pacjenta jest otwarte i szczere mówienie o swoich myślach, wspomnieniach i problemach (nawet tych wstydliwych). Jest to też regularne przychodzenie na sesje, dążenie do zmiany, a także wzięcie swojej części odpowiedzialności za proces terapeutyczny (która rozkłada się po połowie).

Zadaniem terapeuty jest stworzenie takiego poczucie bezpieczeństwa i zaufania w relacji terapeutycznej, aby pacjent mógł swobodnie wyrażać siebie. Terapeuta dostosowuje swoją aktywność do aktualnych potrzeb i możliwości pacjenta, podążając za dynamiką jego przeżyć psychicznych. Rolą terapeuty nie jest udzielanie rad i dawanie gotowych odpowiedzi, a raczej pomoc w lepszym rozumieniu siebie tak, aby móc samemu podejmować decyzje i rozwiązywać problemy.

➔ skuteczność

Psychoterapia psychodynamiczna stanowi skuteczną metodę leczenia różnorodnych zaburzeń psychicznych, co potwierdzają zarówno własne doświadczenia, jak i liczne badania naukowe (https://psychiatraplus.pl/terapia-psychodynamiczna-pdt-skutecznosc/).

Praktyka pokazuje, że głęboka praca nad nieświadomymi wzorcami myślenia i zachowania prowadzi do trwałych zmian w życiu pacjentów. Po zakończonej terapii można obserwować znaczącą poprawę w obszarach zarządzania emocjami, jakości relacji międzyludzkich oraz ogólnego funkcjonowania psychicznego.

Kluczem do sukcesu pozostaje silne przymierze terapeutyczne, rozumiane jako oparta na zaufaniu i wzajemnym zaangażowaniu współpraca między psychoterapeutą a pacjentem oraz systematyczność. Psychoterapia psychodynamiczna wymaga czasu i zaangażowania, ale oferuje możliwość głębokiej, trwałej zmiany i lepszego zrozumienia siebie. Moje wieloletnie doświadczenie potwierdza, że ta forma terapii skutecznie pomaga pacjentom osiągać wyznaczone cele.

➔ dla kogo

Terapia psychodynamiczna stosowana jest w przypadku osób z zaburzeniami depresyjnymi, lękowymi, odżywiania, a także w wybranych postaciach zaburzeń osobowości. Terapeuci specjalizujący się w tej metodzie pomagają pacjentom z osobowością borderline, narcystyczną, histrioniczną, schizotypową i innymi. Psychoterapia psychodynamiczna sprawdza się także w procesie leczenia zaburzeń psychosomatycznych oraz uzależnień nie będących w fazie aktywnej. Przeciwwskazaniem do tej terapii jest aktywna psychoza, antyspołeczne zaburzenia osobowości ze względu na brak możliwości utworzenia przymierza terapeutycznego,  niepełnosprawność intelektualna uniemożliwiająca proces autorefleksji oraz brak autentycznej motywacji do zmiany.

➔ czas trwania

Czas trwania terapii psychodynamicznej jest indywidualny ale zazwyczaj jest to proces długoterminowy, trwający od kilku miesięcy do kilku lat, przy czym na bieżąco sprawdzany jest stopień osiągania wyznaczonych celów.  W praktyce, czas terapii często mieści się w przedziale 2-5 lat, choć istnieją też formy krótkoterminowe (kilka-kilkanaście miesięcy) dla skoncentrowanych problemów. Długość terapii psychodynamicznej zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj i stopień złożoności problemów oraz możliwości pacjenta w zakresie pracy nad sobą.

Sesje trwają 50 minut i odbywają się raz lub dwa razy w tygodniu o stałej porze.